Over Marijn
Tot mijn twaalfde zwom ik bij zwem- en polovereniging Hiëronymus. Ik ben in de zomer van 2006 overgestapt naar zwemclub MNC-Dordrecht, omdat ik daar veel meer kon gaan trainen. Na twee jaar trainen bij MNC ben ik sinds september overgestapt naar zwemclub Brabo te Antwerpen (België). Dit heb ik gedaan, omdat ik daar kan trainen bij toptrainer Leo van Hooydonck, die al vele zwemmers naar de Europese top en zelfs naar de Olympische Spelen heeft gebracht. Ik ben nu druk bezig om mijn zwemtechniek te veranderen.
Ik ben ook twee keer op trainingsstage geweest bij The Race Club in Miami, Florida. Dit is het trainingsinstituut wat is opgericht door Gary Hall sr. en jr. om vele internationale zwemtoppers voor te bereiden op de grote internationale zwemtoernooien.
Zomer 2008 ben ik overgestapt van het Jan Tinbergen College in Roosendaal naar Scholengemeenschap ‘t Rijks in Bergen op Zoom. Ik zit nu in de derde klas van het VWO. ’t Rijks is een LOOT-school, waar kinderen met een topsport-status school en topsport beter kunnen combineren. LOOT staat voor Landelijk Overleg Orgaan Topsport. Mijn nieuwe school heeft een samenwerkingsverband met Olympisch Netwerk Brabant.
Zowel de wissel van school als van zwemclub was een grote verandering, maar ik ben nu wel goed gewend. Alleen nu nog de Belgen leren verstaan…….
Diabetes
Diabetes is bij mij ontdekt door mijn moeder, die het opviel dat ik al een tijdje heel veel dronk en snel moe of boos was. Op een ochtend besloot ze bij te houden, hoeveel ik dronk. Na anderhalf uur heeft ze gebeld met de huisartsenpost en ’s middags, op paaszaterdag 2003, lag ik in het ziekenhuis met een bloedglucose van 44.
Ik gebruik sinds maart 2007 een sensorpomp van Medtronic, de Paradigm Real Time. Tot die tijd heb ik altijd een insulinepen gebruikt, maar ben over gegaan op een sensor pomp om mijn bloedglucose fijner in te stellen voor mijn zwemprestaties. De pen is mij trouwens altijd heel goed bevallen en ik wilde eigenlijk niet overstappen op de pomp. Nu kan ik me geen leven zonder pomp meer voorstellen. Door de permanente afgifte van insuline (de basaalinstelling) en de extra bolusmogelijkheden ben ik een stuk flexibeler geworden met de voedingstijden en kan door het bolussen veel makkelijker corrigeren, zeker op wedstrijddagen. Voor de pomp moest ik op wedstrijddagen wel tot 10 keer bijspuiten.
De sensor (continumeter) geeft een permanente meting van mijn bloedglucosewaarden. Ik kan ook mijn insulineverbruik terugzien en ik kan exact de koolhydraten registreren. Daarnaast kan ik met de bestaande software alle data inclusief mijn trainingsinspanning uitlezen. Het is voor mij belangrijk om hier meer inzicht in te ontwikkelen.
